

|
| |
|
بر بلندای فلک ذکر ملائک یا عیلست هر که گوید یا علی، در روز محشر با علیست در طواف کعبه گر با دیدهی دل بنگری هر طرف آئینهای باشد کزان پیدا علیست ای یهودی، ای مسیحی، ای مسلمان، ای فلان رکن کعبه، چلچراغ مسجد الاقصی علیست در شب معراج احمد نور از لب نور بود دید در افلاک، ماه لیلة الاسرا علیست مردگان دم میگرفتند ز عیسای مسیح غافل از آن که مسیحای دو صد عیسی علیست اوست سرّ اسم اعظم، واقف است او بر امور راز پنهان در عصای پنجهی موسی علیست با علی بودن علو و عزت آزادگیست جبرئیل عرش را استاد بی همتا علیست خواستگاران فراوان داشت دخت مصطفی از خدا دستور آمد همسر زهرا علیست بر فراز آسمانها هم حکومت حق اوست حاکم و فرمانروای عالم بالا علیست قدرت کل دُوَل، از ناخن او کمتر است امپراطور بلند آوازهی دنیا علیست از غدیر خم چه میدانی؟ نمیدانی بدان بعد پیغمبر امام و رهبر و مولا علیست ای که هی دم میزنی از اولی و دومی بشنو ای غافل، ولی مسلمین تنها علیست اوست باب الله، باب العشق، باب المعرفت شیعیان باب گرام زینب کبری علیست تا عبد پرونده شیعه بدون خدشه است قاضی دیوان کیفر، صاحب الامضاء علیست
شعر از "سید حسن خوشزاد" با تلخیص |












با تشکر از تبیان
محسن سابق
!
از دشمنان برند شکایت به دوستان گر دوست دشمن است شکایت کجا بریم؟